درهوای عاشورا
درهوای عاشورا
دستت که قطع شد همگی جنگجوشند
تشنه ام تشنه آی! ازخم غدیری عاشورا جامی بنوشانیدم تشنه ام! برایم روضه بخوانید زخم های نمک سودزمان می کشدم برایم خاک زمین کربلا بیاورید این تنهانوش دارویی است که (سهراب)عشقم رانجات می دهدآی!تشنه ام برایم روضه بخوانید ازماهی که خورشید رابه کنارپیکرخویش کشاند بخوانیدازدست هایی که قطع شداماعلم رارهانکرد ازمشکی که به مقصدنرسیداماهمه زمین رامقصدخویش یافت برایم ازعباس بخوانید به لهجه ملکوتی حسین(ع)که زبان حالش حال تاریخ راعوض می کند(دستت که قطع شد همگی جنگجوشدند،فریادمی زدند چه شیری شکارشد،توروی خاک بودی و دور وبرحسین،تاچشم کارکرد پرازنیزه دارشد)تشنه ام آی!برایم روضه عباس بخوانید روضه ای که چشم حسین رابه یاران ونگاه بی بی اطمه(س)رابه کربلامی کشاند
مرهم حریف زخم زبان ها نمی شود
مرهم حریف زخم زبان ها نمی شود
اصلاً
جگر که سوخت مداوا نمی شود
گریه
مکن بهانه به دست کسی مده
با
گریه هات هیچ مدارا نمی شود
خسته
مکن گلوی خودت را برای آب
با
آب گفتن تو کسی پا نمی شود
این
قدر پیش چشم کنیزان به خود مَپیچ
با
دست و پا زدن گره ات وا نمی شود
گیسو
مکش به خاک ؛دلی زیر و رو شود
در
این اتاق عاطفه پیدا نمی شود
باور
کنم به در نگرفته است صورتت؟
این
جای تنگ و این قد و بالا…نمی شود!
با
ضرب دست و پا زدنت طشت می زنند
جز
هلهله جواب مهیا نمی شود
با
غربتی که هست تو غارت نمی شوی
نیزه
به جای جای تنت جا نمی شود
خوبیِ
پشت بام همین است ای غریب
پای
کسی به سینه تو وا نمی شود
شاعر: علی اکبر لطیفیان
سرهای شهداء
سرهای شهداء
سر مقدس امام حسین و اصحابش در کجا دفن شد؟پاسخ: در اینکه سرهای شهدا به بدن آنها ملحق شد یا نه، میان مورخان اختلاف است، همچنین در اینکه سرهای کدام یک از شهدا به کربلا آورده شد، نیز اختلاف است.در باره سر مقدس امام حسین(ع) مشهور این است که از شام به کربلا آورده شد و به بدن ملحق شد. چگونگی ملحق شدن آن در تاریخ نیامده، برخی معتقدند که سر مقدس امام حسین در کوفه نزدیک قبر مطهر علی(ع) دفن شده، دیدگاههای دیگری نیز هست.(1)تعدادی از سرهای شهدا، حدود شانزده سر، در شام در قبرستان باب الصغیر دفن شده اند.(2)بر اساس برخی نقلها آمده که امام سجاد در شام سرهای شهدا را تحویل گرفت و پس از مدتی آنها را به کربلا آورده، به بدن مقدس آنان ملحق نمود.(3)
پینوشتها:
1.جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، ص 2
2.همان، ص 224.3.
3مقتل الحسین مقرم، ص 469.
واژه شناسی صابون
واژه شناسی
صابون
جالب است که بدانیم صابون را همه با (صاد) می نویسند درحالی که (سین)بایددرست باشدصابون ازریشه(ساییدن)است که اززبان فارسی به بسیاری اززبانهای دنیا رفته است
برگرفته از کتاب (واژه شناسی) اثرعادل اشکبوس
نکته ها
نکته ها
* تنهاکسانی طعم شیرینی موفقیت را می چشندکه تلاش کردن راچشیده باشند
* اگراندیشیدن را نیاموزیم هرچندتمام عمردرحال آموزش باشیم بازهم رشد نمی کنیم
* پشیمان شدن ازاشتباه گذشته می تواندآینده را اصلاح کنداماسرزنش بسیارخودبه خاطراشتباه گذشته هیچ فایده ای ندارد
* فقرواقعی نداشتن ثروت نیست بلکه نداشتن امیداست
*هیچکس نمی تواند بدون خواست خودمان ماراآشتفته وپریشان کند