همسایه سایه ات به سرم مستدام باد لطفت همیشه زخم مرا التیام داد
همسایه سایه ات به سرم مستدام باد لطفت همیشه زخم مرا التیام داد

همسایه سایه ات به سرم مستدام باد لطفت همیشه زخم مرا التیام داد

آیات نور (برابری گناه ترک صله رحم بافساد درزمین)

آیات نور

برابری گناه ترک صله رحم بافساد درزمین

ستادقرائتی درتفسیرآیه 22سوره مبارکه (محمد) بااین مضمون که: (ای بیماردلان اگر ازجهادروی گردانید جزاین ازشما انتظارنمی رود که درزمین فسادکنید وپیوندهای خوشاوندی راقطع کنید) نکات زیررابیان فرمودند:1 اعراض ازدین ودستورات قرآن زمینه ساز فساد وتنباهی است (ان تولیتم...تفسدوافی الارض...) 2 ترک صله رحم وروابط خوشاوندیگناهی است در ردیف فساد درزمین (تفسدوالارض وتقطعوارحامکم)3- اگرفساد گسترش یابد انسان حتی به بستگان خود رحم نمی کند

برگرفته ازکتاب(تفسیرسوره محمد)ص52

احکام (امربه معروف)

احکام

امربه معروف

امربه معروف درجایی ونهی ازمنکر واجب است که طرف مقابل می داند فلان کارحرام است اما انجام می دهدیامی داند فلان وظیفه شرعی به عدم اش است ام آن راترک می کنداما اگرکسی به وظیفهشرعی خودآگاه نیست بایداورا آگاه وارشادنمودنه امربه معروف ونهی ازمنکر.براین اساس این سوال پیش می آید که وجوب امربه معروف ونهی ازمنکرکافرراهم دربرمی گیردیانه؟حضرت آیت ا...خامنه ای دراستفتایی این چنین پاسخ فرمودند:سوال باتوجه به وجوب امربه معروف آیاماباید کافران رانیزامربه معروف کنیم جواب مورد وجوب امربه معروف موردعلم طرف به معرف ومنکراست کفارولو مکلف به فروع هستندولی چون توجه واعتقابه حلیت وحرمت ندارندموردامربه معروف ونهی ا زمنکر              نمی باشند

الهى بى پناهان را پناهى

مناجات

الهى بى پناهان را پناهى

به سوى خسته حالان کن نگاهى

مرا شرح پریشانى چه حاجت

که بر حال پریشانم گواهى

خدایا تکیه بر لطف تو دارم

که جز لطفت ندارم تکیه گاهى

دل سرگشته ام را رهنما باش

که دل بى رهنما افتد به چاهى

نهاده سر به خاک آستانت

گدایى، دردمندى، عذرخواهى

گرفتم دامن بخشنده اى را

که بخشد از کرم کوهى به کاهى

خوشا آن کس که بندد با تو پیوند

خوشا آن دل که دارد با تو راهى

زنخل رحمت بى انتهایت

بیفکن سایه بر روى گیاهى

به آب چشمه لطفت فرو شوى

اگر سر زد خطایى، اشتباهى

مران یا ربّ زدرگاهت «رسا» را

پناه آورده سویت بى پناهى

دکتر قاسم رسا

 

پاکیزگی

پاکیزگی

حضرت امام علی(ع):   
تَنَظَّفُوا بِالْمَاءِ مِنَ الرَّائِحَةِ الْمُنْتِنَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یُبْغِضُ مِنْ عِبَادِهِ الْقَاذُورَةَ. مکارم الأخلاق، ص 40
 با شستشو خود را پاکیزه نگه دارید چون خدا آلودگی بندگانش را نمی پسندد.

آیه شماره 69  از سوره مبارکه فرقان
عذاب مضاعف
  متنیُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ یخَلُدْ فِیهِ مُهَانًا
 
ترجمهعذاب او در قیامت مضاعف می‏گردد، و همیشه با خواری در آن خواهد ماند!
 
تفسیر- کیفرهاى قیامت، هم کمّى است، «یخلد» و هم کیفى. «مهانا»